07 Kasım 2014, Cuma
saat: 03:54
Merhabalar günce,yine 30u aşkın saattir uyumuyorum/uyuyamıyorum.
1 aylık süre zarfında yine hayatımda çok şey değişmesine rağmen hiçbir şey değişmemiş gibi.
Okula adaptasyon sürecim sonunda bitti.Artık bir işkence gibi gelmiyor gidip gelmek.Yine de çok düzenli bir öğrenci olduğum söylenemez bu dönem.
İdare ediyoruz bi şekilde.
Birkaç insan olarak birçok insanla görüşmeyi kestik,saçma sapan bir şeyler oldu,samimiyetin dibine vurduğumuz insanlarla selamlaşmamak üzücü fakat sanırım geç kalınmış bir karardı.Keep your circle small olayı gerçekten manalı geliyor artık.Başarılı olduğum tek konu iyi bir dost olmakken sürekli kötülük görmekten yoruldum.
Gökberkle görüştük bu süre zarfında,Elif Pınar ben o kahve içtik.Biraz olgunlaştığını,sakinleştiğini ve daha iyi bir halde,daha iyi bir insan olduğunu düşündüm bu görüşmeden sonra.Ne yalan söyleyeyim onu görmek bana da iyi geldi,kim olduğunu hatırlar ya insan,öyle bir şeyler oldu.Sonra tabi ki yine çirkinleşti,saygısızlaştı ve kafayı yedi.Görüşmeme kararı aldım,herkes eski sevgiliyle arkadaş kalma muhabbetini yediremiyor sanırım.Bıraktım gitti,her şey istediği gibi olur umarım,hala yaptığı saçma sapan hareketlere rağmen onu gerçekten olgun,işinde gücünde bir insan olarak görmeyi dilerim.
Tabi ki etkilendiğimi sandığım ve pozitif yaklaştığım beyfendilerden ışık hızıyla soğudum.Mükemmeli aramıyorum fakat nedense çok eksik buluyorum bir şeyleri.Maksimum üç gün sürüyor ilgim,sonra hadi sana iyi akşamlar şeklinde muhabbeti kesiyorum,bolca hakaret ve beddua yediğime eminim içten içe.
Yine başladığım yere döndüm bazı konularda,her konuda benim için istisna olan bir insan gerçekten.Maksimum üç dört kez gördüğüm ve sadece bir kez uzunca vakit geçirdiğim hangi insana bu kadar çok bağlandım bilmiyorum.Bir şeylerin benim istediğim yönde gitmeyeceğini açıkça ve defalarca ifade etmiş bir insanın üstüne ne zaman bu kadar çok gittim bilmiyorum.Aylarca tek kelime etmememize,birbirimizi görmememize rağmen kimi bu kadar çok özledim bilmiyorum.Birdenbire öyle bir his doğdu ki geçenlerde içime,görsem gerçekten sarılır kalırdım hiçbir şey diyemezdim.Bu halim acayip tuhaf gelmekle beraber,beni korkutuyor.Çünkü şaşırtıcı bir şekilde sakin ve sabırlıyım,hiçbir beklenti içerisinde olmamama rağmen.Ama her şeyi sorgulayan beynim yine bir pürüz buluyor.Ben beklentisizim,o isteksiz.Peki neden iletişim kuruyoruz hala?Gerçekten bilmiyorum.Birine üç günden fazla ilgi duysam kendimi tebrik ediyordum,aylar geçti.Sanırım yakın olmamamıza rağmen onu anladığım için giderek artan bir sevgi,kibarlığını asla bozmadığı için giderek artan bir saygı bu ilgimi sabit tutuyor.Bazı dönemler bu 'ulaşılmazlığı' hevesimi kırıyor,sabrımı zorluyor ve gereksiz,tatsız bir hal alıyor,saçma geliyor şu yaşta ama bu sefer ne derse nesin,ne yaparsa yapsın içimde en ufak bir öfke olmuyor.Sanırım delirmeden,sakince ve tabi ki dobralığımdan şaşmayarak son bir kez hislerime güveneceğim ve deneyeceğim bi şeyleri uzun vadede,olur mu diye.Yine aynı hayalkırıklığı olursa,bu sefer çirkinleşmeden,sinirlenmeden,saygı çerçevesinde hayatında başka bir türlü var olamayacağımı belirtip,iyi dilekler dileyeceğim ve bu sayfayı tamamen kapatacağım.
Şimdilik durumlar böyle,bi de haftalarca süren odaklanma problemimi attım üzerimden,deli gibi okuyor yazıyor çiziyor izliyorum.Üretkenliğimin zirvesindeyim şu sıralar.
Sabah okula gitme işi yalan olduğuna ve haftaya çok ama çok yoğun olduğuma göre güzel bir uyku çekip verimli bir hafta sonu geçirmeyi planlıyorum.
Elifle ve Erenle Necmilere yerleşicez sanırım bi dört beş gün,ders çalışmadır takılmacadır.
Mis.
