10 Kasım 2014, Pazartesi
saat: 15:25
İnsan hayattan öğrendiklerini evlendikten önce ve evlendikten sonra diye ikiye ayırabilir bence. Birisi bunu bana 2 ay 10 gün önce söyleseydi yemin ederim inanmazdım. Ama şu an inanmak bile yaşadığım duyguyu tarif etmekte az kalıyor. Sanki evlenmeden önce ben hiçbir şey bilmiyormuşum gibi hissediyorum. Daha hüzünlü bir insan oldum birde. Niye öyle oldu bilmiyorum. Hep annem aklıma geliyor. Çok özlüyorum. Çok ağlıyorum. Alışamıyorum. Birde utanarak düşünüp itiraf ettiğim bir konu var ki: en iyi kaynana ölü kaynanan. Bende kaynana olursam benim içinde gani gani geçerli olsun bu. Ama böyle. Ne aşağısı ne yukarısı. Evlilik güzel ama zor. Evlenmek güzel ama sorumluluk zor. Kocan güzel ama kaynanan zor. İşte öyle devam ediyor.
Sağlıcakla günce.
