11 Kasım 2014, Salı
saat: 21:10
günün sıkıntısı, salonda içkilerin durduğu rafın kendi kendine ve daha önemlisi aniden, yedi derecelik bir eğim almasıyla patladı. rafın dibinde oturmama rağmen, tüm şişelerin teker teker düşüşünü seyrettim. yani sonradan da düşündüm, ve "ne yapabilirdim ki" ve sonuç olarak hiçbi şey yapamadım. kimisi kırıldı, kimisi çatladı, kimisine bir şey olmadı.
her yer viski kokuyor.
iç organ yormadan sarhoş olmak.
havada birbirine çarpan şişeler.
düşerken duvara çarpan şişeler.
yere düşüp zıplayan şişeler.
madem her yer ıslandı, ben de ağlamasam mı dedim sonra. sonra gene hiçbi şey yapamadım.
bikaç yerimi kestim.
sonra hepsini bilerek yere atmışım gibi sırıttım. saçmalama dedim. telefonum çaldı çok. kötü bir haber gelecek belli ki. açmayacağım.
şişeleri havada durduramadıysam da, kötü haberi havada durduracağım.
açmıyorum. açmayacağım.
