|
13 Kasım 2014, Perşembe
saat: 00:22
Bankta tek başına oturuyordu Aşktan uzak kalbi Yalnızlığı saydam Derisi soyuluyordu Islıkları tuzlu yaralarını En kaltak sokak kedileri operken Bir fahişe siker gibi umarsız Sol elindeki sigaraya bakıyordu Çünkü Şairi solaktı şiirin Bu şiirin de gelmişinde geçmişinde Olduğu gibi solaktı, Top yekün ıssız kuytularda Sarılmadık bel kalmadıkça Ayak tırnakları Hep kaldırım taşlarında Yalnızlığını düşürdüğü Foseptik kokusunda beni aradı. O yıllar cep telefonu Cep telefonu diyorum Çok cinayet aletiydi Sol elindeydi | ||
|
|
||