14 Kasım 2014, Cuma
saat: 00:45
Günün sözü: ''sevmeyene karınca yük, sevene filler karınca..''
Ben artık yeniden sevebilmek istiyorum.
Kimseyi eleştirmeden yaşamayı özledim..
Mükemmeliyetçisin senin kişiliğin bu diyorlar
Oysa yıllar yıllar önce
hayatımda aşık olduğum tek insana, en yakın arkadaşım baban ne işle meşgul diye sordu.
Evet gereksiz bir soruydu belki
ama cevap ''karı satıyor'' olunca arkadaşım şok olmuştu. Beni hemen kenara çekti dalga geçiyosun dimi sen bu adama aşık olamazsın bunu bir an önce buradan yolla dedi. Bense şaka yapıyor bunda bu kadar sinirlenicek ne var. Ona sakın ondan rahatsız olduğunu hissettirme eğer buradan gitmek isterse seni bitiririm demiştim =)
Şimde kendime bakıyorum benim sevgilim babam karı satıyor gibi bi cümle kurucak ve ben onu orda yerle bir etmicem.. Bu imkansız..
Hangisi gerçek benim?
Durmadan eleştirip karşındakini üzen mi?
Yoksa kimsenin tahammül edemeyeceği şeyleri bile hoşgörüyle karşılayan mı?
Kusur arayan mı, kusur kapatan mı?
Aslında ikisi de benim..
Tek eksik aşk.
''Hedef olup vursan da
Özenli sözlerin oklarıyla
Süslemedim harfleri
Adını oluşturanların dışında
Dökmedim yüreğimi
Kimsenin gözlerine
Ey aşk beni yağmala
Ateş et arka arkaya aşk
Beni tara
Bitsin hiç bir şey umrumda deil
Dağlarım yaralarımı çabuk geçsin
Öğrenirken hasretinle sevişmeyi
Göz yaşlarım akabilirler özgürce
İçimde öyle güzelsin ki
Onu kirletmeyeceğim seninle''
