20 Kasım 2014, Perşembe
saat: 02:15
canım acıyor günce
anlamıyorum çok canım acıyor aylar sonra ilk defa
bugün onun için ağladım.
öyle hatırlayıverdim bir anda, konuştum anlattım, yarım kalan her şey bir anda beliriverdi gözümün önünde.
görmezden geldiğim, zihnimden silip anılara gömdüğüm, hiç yaşamamış saydığım her şey.
işte bu yüzden memnuniyetsizliğim,
mutsuzluğum bu yüzden,
bu yarım kalmışlık yüzünden.
yaşanan hiçbir şey yaşanmamış sayılamıyor değil mi,
hesap bile soramıyorum lanet olsun ki.
canım acıyor günce.
canım acıtmak istiyor, ki bunu bile yapamayacağımı biliyorum. seni sevmeyen bir adamın, seni bırakıp giden bir adamın canını nasıl acıtabilirsin ki..hele de üzerinden aylar geçmişse.
geçti denilen hiçbir şey geçmiyor günce.
canım acıyor.
sevmekten korkuyorum artık
güvenmekten korkuyorum
hayattan korkuyorum
kitapların arkasına daha ne kadar sığınabilirdim ki
bak bitti işte, yine hayatla yüz yüzeyim.
anılarla da öyle.
hatırlamak istemiyorum, konuşmak istemiyorum.
aklım başımda değil günce, beynim uğulduyor.canım yanıyor.
bitmişti, geçmişti hani?
bak sen zafer kazandın, hayatını kazandın..bok kazandın!
kabullenemiyorum günce, nereye kadar sürecek bu?
ancak geçti de kandır kendini.
geçmedi işte.
başka bir kız vardı işte,
başkalarını daha çok sevdi.
seni sevmedi, kabul et artık
yalnızca bir yanılsamaydın, bi hayale kapıldı ve sonra ardında bırakıp çekip gitti ya, işte o kadar.
canım acımasın günce.
bitti ya bitsin artık.
