|
21 Kasım 2014, Cuma
saat: 14:51
Allahım verdikçe veriyor verdikçe veriyor. insan ırkından sogutmaya calısıyolar galiba beni. koalalarla,pandalarla yaşayıp gül gibi geçinmek fena fikir degil aslında. Bak zaten normal biri değilim,normal bir insanın yaşayabileceği tüm güven sarsıcı hadiseleri birebir tecrübe ettiğim için polisiye romanı yazacak kadar kuşkucu ve pimpirikli biri oldum, bildigin agathe christie yaptı beni bu hayat. ben böyle insanların arasında sınanırken nasıl mutlu olabilirim ya, ya su allahın belası hayatta istediğim tek şey mutlulukken neden bu bana en lüks şeymiş gibi bahşedilmiyor, lan bi yüzüm gülsün ya. bi gece yatarken yastıga kafamı huzurla koyayım. Lan bi işim yolunda gitsin ya. gerçi hepsi bi yana onun yaptıgı daha cok koydu. sokak lambası gibi kapı önünde bıraktı lan beni, gönlümün kapısını ağzına kadar açtım o gelicek diye, hava soguktu ama üşümüyodum güneş gibi sıcaktı,içimi ısıtıyodu. ama gelmedi,kapı acık kalınca bende cereyanda kaldım. şimdi bünyede bi kırıklık var. hayal kırıklıgı, doktorların buna yapacagı bişey yok tek tavsiyeleri zaman. ama ben o zamanı o kadar kullandımki bagısıklık yaptı bünye.işe yaramıyor. zamanlada geçmiyor. daha cok acıyor ve ben dahada mutsuzluguma gömülüyorum. neden çok gördün bana mutlulugu bu sorunun cevabını o kadar çok merak ediyorum ki. | ||
|
|
||