27 Kasım 2014, Perşembe
saat: 01:17
Kendi hikayemde figuranliktan öteye gidemedigimi hissettiğim anlarda alkol almaktan başka hiçbirşey yapamiyorum. Kendime kaç defa sabotaj yaptiğimi sayamiyorum. Yitirdikçe yitiklik hissederek tatmin olan tuhaf yanimi ve hep gizlediğim mutsuz tarafimi çok sevdiğimi farkettiğimde kendimden nefret ediyorum. 2-3 hafta once kıl payıyla klinik duzeyde olmayan şeyin aşama katetmiş olma ihtimali korkutuyor an itibariyla. Uzun zaman sonra gunce yazabildim diye mutlu hissetmekse bu durumun kaniti belki. Hiç iyi değilim dememe gerek olmadiğini da biliyorum. Silkelen diyorum kendime, bir işe yaramayacağini duşünsen de silkelen...
