02 Aralık 2014, Salı
saat: 02:56
"En nihayetinde Yeşiller Partisi sempatizanı sevgili Alman kardeşim, ben de isterdim Schengen, çeşit çeşit dini kitaplar, Almanya'daki Neo-Nazi cinayetler, seneler boyunca maruz kaldığı baskı yüzünden tam olarak evrimleşememiş kadın olma bilinci, ırkçı stereotipler: disiplinli ve ruhsuz Almanlar, bağnazlığından sıyrılmamamış ilkel Türkler filan aramıza girmesin. Mamafih mavi gözleriniz korkarım bunları aşmaya yeterli değil. O yüzden size de aşık olmayacağım."
13.03.2012'de Alexander için yazmışım bunu. Hayatım boyunca kendime türlü türlü yetersizlikler yakıştırıp eziyet etmişim.
Pepe'yi benden gereğinden fazla hoşlandığı ve kısa boylu olduğu için sallamamışım.
Iannis'i LLM grubunun ağzına laf vermemek için bir köşeye itmişim.
Neden? Korktuğumdan. Risk alma konusunda iflah olmaz bir bağnaz olduğumdan.
Hiçbir şansım olmayan insanları idealize ederek "aşık olma güdümü" tatmin etmek alışkanlığı edinmişim. Üst komşum Wannes. Korhan Futacı. Çocuk gibiyim. Yaşımdan başımdan da utanmamışım.
Ya da yaşantımın içinde olan fakat gözümde büyütüp kaçtığım insanlar. Mesela vakti zamanında Alper'i tersleyişim...
Bence bu defa elime yüzüme bulaştırmamalıyım. Çok geç olmadı ise tabi... Diyorum da kime söylüyorum... Dünyanın öteki ucuna git, kendinden kaçamazsın. Bunu yaşadım, biliyorum. Ama hayatı ıskalamaya devam edemem. Yazdığım günce 3 sene öncesine ait. İlerlemem lazım.
