02 Aralık 2014, Salı
saat: 23:50
Pavlov’un deneyi şöyledir;
Köpek, ses geçirmez ve bir duvarı, sadece dışarıdan odanın içinin görüldüğü içeriden dışarının görülemediği tek taraflı ayna olan, bir odaya konulmaktadır. Odanın içinde ki sistemler dışarıdan kontrol edilebilmektedir.
Odanın içinde olan aç köpeğe önce zil sesi verilmektedir. Birkaç defa verilen zil sesine köpek hiçbir tepki vermemektedir. Köpeğe daha sonra zil sesi verilmeden et parçaları verimli ve eti gören köpeğin salyalarının aktığı gözlemlenmiştir.
Daha sonra aç olan köpeğe önce zil sesi verilmiş ve hemen arkasından et verilmiştir ve bu birkaç kez tekrarlanmıştır. Köpek zil sesini duyunca arkasından et geleceğini öğrenmiş ve salyalarının aktığı gözlemlenmiştir. En son olarak, köpeğe zil sesi verilmiş ancak et verilmemiştir. Köpek zil sesinden sonra etin geleceğine koşullandığı için et gelmeden salyaları akmaya başlamıştır.
Deney bundan ibarettir. Pavlov daha sonra, bu tür öğrenmenin başka hayvan türleri ve insanlar için de geçerli olduğunu kanıtlamış ve bu tip öğrenmeye ’’Tepkisel koşullama’’ veya ‘’Klasik koşullama’’ adını vermiştir.
Tepkisel koşullanmanın dört temel kavramı vardır.
1.Koşulsuz uyarıcı: Köpek için et’tir.
2.Koşulsuz tepki: Köpek için eti görünce ağzının sulanmasıdır.
3.Koşullu uyarıcı: Köpek için zil sesi.
4.Koşullu tepki: Koşullu uyarıcıya verilen tepkidir. Köpek için salyadır.
Deney neticesinde varılan tonlarca sonuç vardır elbet....
ama bence ana konu şudur....
HAyatın içinde tonlarca negatif şeyi sonradan ediniyoruz... korkularımızı kaygılarımızı ,streslerimizi...sıyrılmak gerek onlardan!!!!
