|
05 Aralık 2014, Cuma
saat: 22:13
Selam güncem, Bu gün çok güzel başlayıp, devam edip fantastik bir kapakla bana kapandı evet. Bazen artık neden bilmiyorum, satürn mü giriyor eksene yoksa tarot'un kılıçların onlusu mu tebelleş oluyor ama bir şeyler oluyor ve dokunduğun herşey infilak etmeye başlıyor. Niye sevdiğimiz insanları üzmek bu kadar kolay oluyor? Ve niye üzdükten sonra başladığın noktaya gelemeyeceğini bile bile tamir etmek bu kadar zor? Hani az önce "neden bilmiyorum" dedim ya, yok aslında biliyorum ben. Sebebi aynada bana bakan şey, kendim. Kimse benim kafama tabanca dayamadı o sözleri yazarken. Suffer, you earned it... | ||
|
|
||