11 Aralık 2014, Perşembe
saat: 15:28
Iki gun once, kanserle 2 yildir mucadele eden bir arkadasimizi toprağa verdik. Ben daha once yapılı olmayan mezara defin olayina denk gelmemistim. Neyse iki mezar arasi daracik alan kazilmis,bir cukur acilmis bir adam sigacak kadar. Bir kac kurek toprak atip geri cekildim ve bir sigara yaktim. Sonra hic tepki vermiyor olsa da acaba sigara cekiyor mudur cani diye dusundum. Beraber gecirdigimiz zamanlari dusune dusune cekiyordum icime. Derken o an geldi. Bas ucuna cakilan tahtanin ustune, kucukken gazli boya diye adlandirdigimiz kalemle, adi soyadi dogum olum tarihi yazildi baska bir arkadasi tarafindan. Dayanamadim aglamaya basladim icime icime ses cikarmadan. Evine gittik. Soguk balkonda zincirleme sigara icmeye basladim. Agliyordum susuyordum dusunuyordum ve tekrari. Derken sigaranin yanan ucunu kul tablasinin kenarinda yuvarlayarak sivrilttigimi farkettim. Istemsizce ankara eryaman flashbacki yasadim. " Cok guzel sivriltirdi sigarayi ama umarim kara kara düşündüğünden yapmiyordu o hareketi" dusuncesi belirdi bir anda. Balkona geri dondum. baya bi icmisim. Odaya gectim tekrar. Ölmusun ardindan etli pilav ve helva yeme geleneği cok sacma geliyordu, ayip olacak diye zorlarken kendimi. Filan derken evden çıktık. Hayatlarimiza devam ediyoruz, yarin ölebilirmisiz gibi degil ama hiç ölmeyecekmiş gibi.
