11 Aralık 2014, Perşembe
saat: 22:06
Hayata gelişimi ve bir gün gidecek oluşumu kabullenebilseydim eğer; muhtemelen en mutlu günlerimin tadını çıkarıyor olurdum şuan .. Ama öyle değil hiçbir şeyin tadının kaldığı yok.. Ne hayatlar, ne insanlar, ne zorluklar geçiyor içimden..Bir türkü tutturup uzun ama güvenli bi yolda yürüseydim keşke işi gücü bu kadar abartmayıp patlatıp bi hafta raporu karadenizde derme çatma bi evde camdan baksaydım yağmurun bolluğuna şaşırsaydım .. Yaşarken daha ve hala şansım varken bi araba çalsaydım büyükçe, arkamda parmak izi bırakmadan ; çoluğu çocuğu doldurup bi lunaparka gitseydim, birinin ölmeden önce son arzusunu gerçekleştirseydim .. Yarın erken kalkıcaksın yada evde babamlar bekleri düşünmeden içip koşsaydım yağmurlarda .. Hiçbiri öle büyük şeyler değil belki bi parça bencillik belki biraz günah o kadar..Gerçek şu ki 7 yaşımdan beri babamın söylediği lafları toplasak yüzde yetmişi " Ders çalış !!!" Olurdu .. Çalışmaya çalıştım baba ruhuma o kadar aykırıydıki oysa .. Attım ülkenin önde gelen ünilerinden birine kapağı .. Hedeflerin hiç tükenmedi . "Memur ol" diye tutturdun her türk babası gibi " En kötü bi bankaya gir" . Girdim yine ülkenin önde gelen bankalarından birine. Sabahın köründe kalkıp akşamın köründe eve geliyorum geri kalan azıcık zamanımda da ömür böyle geçer mi diye düşünüyorum . Doğa kanunlarına ayak uydurup evlilik adımları atıyorum .. Bişeyler yapıyorum ama inan bana baba ne beynimin ne kalbimin biraz olsun sesini duyamıyorum bu hengamede ..
