13 Aralık 2014, Cumartesi
saat: 11:46
Sarhoş uyandın sabaha, tanımadığın kolların arasında. Gözlerinde biraz hüzün, kasıklarında ise aşınma var. Baktığın her nokta geceyi anlatıyor sana. Bedenini teslim ettiğin ellere dokunuyorsun. Müziğin altındasın, belki de yanında. Işık vuruyor saçlarına. Dalgalanması müziğin ters yönünde ilerliyor. Kafanı yaslıyorsun belinden sarılan adama. Sırtını iyice yapıştırıyorsun, kalçanı ritme adapte ederken hissediyorsun adamın ateşini. Gecenin sonunu hayal etme ihtiyacı bile duymuyorsun. Biliyorsun, o müzikten çok daha yüksek seste haykıracağını. Sen isyan ederken hayata, adam zevkin doruklarında olduğunu düşünürken daha şehvetli gidip gelecek üstünde. Bedenin zevk almayı isterken, ruhun buna engel olmaya devam edecek. Saçların yüzünü kapatıyor. Adamın terlemiş bedenindeki damlalar üstüne düşüyor, yapışıyor derine, içeri girmek istiyor kendisi gibi. Bütün hücreleri seni arzuluyor. Sana sahip olmak istiyor. Sen ise bakamıyorsun yüzüne dahi o adamın. Çığlıkların yankılanıyor sadece.
Aklına gelmiyorum herhalde. Nerede, kiminle olduğunu bilmeden, düşünmeden bunları hayal ediyorum. Ve ben bunları dahi hayal ederken, senden kopamıyorum. Önemsemiyorum başka bedenlerin üstünde neler yaptığını. Kalbine sahip olabilmeyi diliyorum sadece. Dilemekten öteye de gidemiyorum. Günler cumaya varsın istemiyorum. Varmasın ki seni daha yoğun hissetmeyim. Varmasın ki senin bana ulaşma ihtimalini düşünüp, seninle ne konuşacağımı düşünmeyim. Varmasın ki senden sonraki acılarımın yoğunluğuna ulaşmayım. Varmasın ki yanında olmadığım zamanlarda neler yaptığını, kimlerle olduğunu düşlerken çıldırmayım. Yalnızlığımın içinde kaybolurken seni hayal etmenin çaresizliği ile yetinmek. Seninle, gözlerim kapalıyken sevişmek. Gözlerimi açtığımda senin attığın çığlıkları duymam. Koşmak isteyip de koşamadığım rüyalarımdaki gibi yanına yetişememem. Seni oradan çıkartıp, kollarıma alamamam. Biraz daha gözlerimi kapatıyorum ben sevgilim. Herkes için en güzeli, benim orada yaşamam ve seni orada hissetmem.
