14 Aralık 2014, Pazar
saat: 10:19
30 saattir uyumuyorum.Her saat bir günmüş gibi geliyor üstelik.arkadaşım sürekli kıpırdağım için rahatsız olmasın diye salona geçtim.üzerimde incecik bir battaniye,bakıyorum.İçine sigara izmaritleri atılmış bardaklar,yere düşen minderler,halıda leke yapmış küller.Her seferinde bu tabloyla son kez karşılaşacakmışım gibi oluyorum,dingin.Bilemiyorum bundan ibaret miyim,ibaret miyiz? Hep daha fazlası olduğumuzu düşündüğümüzden belki de bu haldeyiz.Olduğumuzdan ne bir eksik,ne de bir fazla.Düşmüş,kabullenememiş,kalktığını sanan,yanıldığını da bilen,tekrarlayan.
