26 Aralık 2014, Cuma
saat: 02:53
Acayip agresif geçen bir nöbet akşamından bildiriyorum. O kadar öfkeliydimki kendime şaşırdım bugün.üst üste sıkıntılı hastalarda gelince nasıl gerilim anlatamam.bonzai çekeni bile geldi gece gece beni buldu.Neyse bakalım umarım sabaha kadar hasta gelmez.bu ay tek nöbetim kaldı.onu da allahın izniyle kazasız belasız bi tutarım da.burdaki günlerimde azalıyor,gideceğim seviniyorum ama bir yandan da tekrar yeni bir ortam anksiyeteyi geriyor beni.annemleri bi çok özledim bugün.ne bileyim annemle dertleşmeyi,her konuda yanımda olmasını beni pohpohlamasını,o sıcaklığı özledim.babamın hala Papatyam, prensesim diye seslenmesine ki buna rağmen benim hep tripli oluşumu..Bir daha uzunca süre yaşamak için şehrime dönemeyeceğimi düşünmek duygulandırıyor beni ama bir yandan başka bi yaşam tecrübesi de edinmek istiyorum. Umarım değer bunlara..Umarım doğru karar vermişim diyebilirim..
Yaş büyüdükçe ailenin değerini ayrı bi anlıyorsun..mesela annemle kahvaltı yapmayo özledim.en yoğun günlerimde bile gece geldiğimde sohbet ederdik annemle. İnsan hep yalnız günce tamam ama o güven ortamı aile sıcaklığı hiç bir şeye değişilmezmiş.eskiden beyaz atlı prens beklerdim :p beni tamamlayacak,hayatıma anlam katacak. Bu inancım ve beklentim yok olurken, aileme daha sıkı sarılmak istiyorum. Herkes bırakıp gidiyor, insanlar bencil, insanlar doyumsuz..
2015 bana yeni bir hayat getiriyor.yeni bir şehir yeni bir hastane yeni bir ev yepyeni başlangıçlar.tek dileğim mutlu ve huzurlu olmak.işimde mutlu olmak en önemlisi.sonra aşık olmak istiyorum.gerçekten gerçek bi ilişki yaşayıp birisiyle yaşantımı paylaşmak istiyorum.Yüzüne baktığımda gözlerinde sevgiyi göreyim.sevmek zor günce,sevilmek daha da zor. Bunun değerini çok iyi biliyorum artık. Beni bir daha sınama nolur.
Hasta gelmeden azıcık uyusam iyi olacak.haydi iyi geceler
