31 Aralık 2014, Çarşamba
saat: 02:16
Yazamadım bugün. Gelmedi içimden. Yarın ki yalnızlık fikri biraz üzüyor. 2 yeni yıla cerenle girdikten sonra bugün geçmişten bahsetmek anlamsız geliyor. bu yıla onsuz girmek, yalnız girmekten çok daha büyük acı veriyor. nasıl bu kadar soğukkanlı durabiliyorum hala bilmiyorum. sanırım benim içinde en iyi olanın bu olduğunu bilmeme rağmen yine de çok özlüyorum.
bu yılın en mutlu anları hep onunla olabildiğim anlara aitti. o yüzden bu yıl eğer annemin cenazesi sonrasında ki süreçlerde kafayı yemeden şirketi ayakta tutucak gücü gösterebildiysem tek sebebi bana sağladığı huzur ve mutluluktu. Sanırım bu kadar emek gösterdiği için ona saldırgan yaklaşamıyorum. Ama bana en ufak umut vermeyecek kadar keskin oluşu da sinirimi bozuyor. Kabullenememek olabilir ama insan bu kadar içiçe geçip bu kadar zorlukları aşıp son virajlarda sıkılmamalı diye geçiyor içimden hep.
planım ona laptop almaktı, kıvanç sokmuştu aklıma ama sanırım çekeceğim krediyle şirkete yine sermaye girişi yapıcaz. yine kazıklanan ben olucam eminim ki. 1000 lira falan kazık yicem eminim ki.
öpüyorum başgan
bu arada ben cidden homofobik değilmişim. homo da değilmişim tabi. insan o sahneleri görüp en ufak bi tepkime yaşamıyosa gayet olağan buluyosa kanıksanmış oluyor sanırım. bugün netleşti bu.
