31 Aralık 2014, Çarşamba
saat: 18:32
2014.. ne yıldın be sen.
E.nin anneannesinin vefatıyla girdik. kara günlerdi, sıkıntılı.
her gün daha çok özlüyordum, gelmeni istiyordum da bir şey diyemiyordum. sonra geldin buz gibi. olmuyor dedin ve her şeyi yıkıp gittin. tüm hayallerimi, güvenimi, sevgimi hiçe sayıp gittin. sonrasındaki günler malum ağlamalı-çalışmalı-nöbetli-ağlamalı..
sonra diğer E.nin peşimde dolanmaları.hiç inanmadım ki ona, oyaladı işte beni biraz.sonuçta beklediğim gibi oldu.balo,mezuniyet derken bütün yaz günde 11 saate çıkan ders çalışmalar..kamp sonra tus. apar topar mecburiye gelmem. ailemden, dostlarımdan, sevdiğim herşeyden uzakta, yapayalnız. tercih yaparken yaşadığım sıkıntılar, sabahlara kadar uyuyamamam ve sarılacak bi kucak aramam. Sonrasında yaprak dökümü, ailemdeki ölümler. aynı zamanda en sevdiklerimin nişanı. ve yılın son gününde aldığımız o acı haber. gencecik bir adamın ölümü, abimiz dediğimiz kişinin. varken yok olması..
yeni bir yıla giriyoruz ya insan umut etmek istiyor. genel olarak çok şey beklememeyi öğrendim aslında. hayal kırıklığına uğramamak için. Ama hayatımın en karmaşık ve belkide en zor geçen yılının ardından, önce sağlık ve huzur sonra aşk, başarı ve mutluluk istiyorum. 2014 le birlikte hayatımın ilk etabını geride bırakıp şimdi yeni bir etaba başlamak istiyorum. 2015 benim ve hayatına yeni başlangıçlar yapanların yılı olsun. şans, sevgi, huzur ve aşkla dolu olsun.. iyi yıllar :)
