01 Ocak 2015, Perşembe
saat: 13:41
Sanki sabaha kadar eğlenen benmişim gibi şuursuzca uyudum. Kalkıp kahvaltı yapıp 10 da geri yattım. 12 de yataktan kazıdı annemler. O kadar işim yokmuş gibi hiç huyum olmayan bir şekilde hem de cips açıp kolayla cips yedim. Annem odaya gelicne şok oldu ahsdkjad. Ben de şokum zaten. koca bir cipsi gömdüm kolayla.
Neyse olabiliyor bazen demek ki.
Dün akşam annemlerin ders çalıştırmaması ters tepti heralde. Gerildim merildim çok işim var diye.
Şimdi de koca günün yarısını boşa harcadım.
Güyya sabah sıhhıye kütüphanesine gidecektim.
Annem hatırlattığında az önce ağzımı şaplaya şaplata naruto izliyordum.
Sonra karşıma çizgi filmde bir dağ çıktı işte.
Hsktr. dedim ne yapıyorum.
Kalk zeynep dedim kalk. Git Yoshikawa-san ın yolladığı hediyeyi giy, orada ne kadar sevildiğini ne kadar çalışkan görüldüğünü ne kadar istendiğini bi hatırla. Sonra da Kezban hocanın seninle çalışmak istediğini senin daha buna 3 4 gün öcne deli gibi mutlu olduğunu hatırla.
Kalk japonyaya kezban hocanın öğrencisi olarak gönderilme durumunu hatırla,
SİKTİR KALK ÇALIŞ LAN ARTIK.
ben bi giyinip çıkayım. evde bi yavşaklık çöküyor üzerime. o yüzden sabah gitmem gerekiyordu kütüphaneye ya..
Yarın da barış su ya sözüm var illa odtü kütüphanesine gitmem lazım. Tatilmiş kim bilir kaçta açılır. neyse atlar metroya giderim öğlen ya da akşam üzeri 1 2 saat buluşuruz barışla. daha fazla vaktim yok. yolda zaten hayvan gibi vakit kaybedicem
şimdi bugün elektron mikroskobuyla şu spr ve elipsometre biter de rapora da başlar yanına bir de gen silencing makalesi kurcalarsam - nah yetişir- pek de geride kalmış sayılmam..
o değil de, şimdi nesrin hasırcı şimdi sorsaydı ya, kiminle çalışıyorsunuz diye de ben de deseydim ya k.u. diye.
ah ya...
<3
not. vasıf hocaya bildiğin aşığım. nasıl güzel bir insan o ya.,
not2. ben ne ara bu hallere geldim hala anlamıyorum.
offf...
resmen 9 saat uyudum ya işsiz gibi
öperim
