05 Ocak 2015, Pazartesi
saat: 17:34
Bana yeni bir gam öğretin. bir kek tarifi verin. Ne bileyim bir formül bulun. Çakralarimi açın. Beni medite edin (o da ne demekse), ise yarayacaksa hipnoz da olabilirim. Bir antidot uygulayin. Kaybolmus heyecanimin ölmediğini soyleyin. Bulun onu, bana geri verin.
Kalbimi söküp, bir adim mesafede dusununce korkuyorum. Mecburiyetler cumhuriyeti sınır kapisinda miyim? Yoksa heyecanim, bu korktugum memlekette mi saklaniyor?
Sınırları kendi kendime belirleyemediğim, hatta başkalarının çizdiği durumlari hiç sevmiyorum.
Asıl soru şu ben neden bu kadar başına buyruk oldum? Sanki ergenliği yaşayamamisim zamaninda...Çok geç kalan (gelen) ergenlik sendromu...Çok şiddetli...
Kalabalik bir topluluğa, cok melankolik progressive deathrash metal konseri vermek istiyorum. The kiss of the lycanthrope adli sarkimi (henüz yapmadim) çalarken, en gaz bölumde kurt adama dönüşmek istiyorum.
Palm mute riffler calan bir kurt adam olmak, çok heyecanli!
