06 Ocak 2015, Salı
saat: 00:55
Gözünün feri kumsalda kaybolmuş iki cesedi hatırlatıyor.bu dünyadan geçmiş,geri kalan tüm gezegenler içinse hapsolmuş ruhun içinde hava bulunmayan beden parçası.yer ile bir.kedigillerin kör nankörü,tapmakla inanmak arasındaki sirkülasyonda kaybolmuş bir balıkçı,fırlattığı oltanın hangi sazanı seçeceğini bilir gibi denizaltındakiler,onlar için ölüm ipin ucunda.
yüzyıllarca yaşlanmak birkaç senede,yeni yılın umudunu ceplerimizden çıkarıp,paraşütler halinde mideye indiriyoruz.isanın doğum gününü milat kabul ediyor,tüm dünya ile birlikte kadehlerimizi kaldırıyoruz.kimi hayaline,kimi geçmişine ve tüm olan bitene.hiçbir farkı yok.
Dünya hakkında milyonlarca senaryom yok,basit bir savaşın ölümüne verilen kurbanları kadar inanmak istemiyorum,ne nefretle bakıyor,ne gururla gülümsüyorum.düşegelen bir hayata doğru,gittikçe buğulanan aynada geleceğimi beklemekteyim.
