|
08 Ocak 2015, Perşembe
saat: 23:02
Harfler/Kapı ... " “Bir…” “Yemek…” “Zurnanın…” “Onunla…” “Doktora…” “Kimsenin…” “Helsinki’nin…” “Ne…” “Eh Bien…” “Bu…” “Otobüsten…” “Drina…” “1801…” “Şimdi…” “İstanbul’a…” “İki…” Hikayeler, romanlar, şiirler yazılacak bundan yıllar sonra. Yazıldıktan yıllar sonra da birileri okuyacak. Ben öldükten sonra okuyamayacağım kitaplar yazılacak, belki okuduklarımdan daha güzel olacaklar. Hepsi şimdiki gibi birer kelime ile başlayacak. Bir kelime seçince yazıcı, son kelimenin son harfine kadar yaşanacak hayatlar kurgulanacak. Okumaya başlayanlar hiç farketmeyecek, ilk kelimenin ne olduğunu, belki yazıcı bilecek ilk kelimeyi niye seçtiğini. Belki de yazıcı ilk kelimeyi değil, ilk cümleyi seçmiştir. İlk cümlenin başına o ilk kelimeyi niye koyduğunu bilmiyordur belki. Aklına gelmemiştir yazıcının, bir gün bir okuyucunun ilk kelimeye bakıp, bunca hikaye bununla mı başladı diye soracağını. İşte ilk kelimeler yazıyorum buraya. Arkasında ne hikayeler var bilseniz. Bir de siz deneyin. Siz yazın bu ilk kelimelerin ardına istediğiniz hayatı. Yazıcı 1801’in ardına birilerinin dediği gibi tarihin en romantik aşkını yazmıştır. Siz girseniz 1801’in kapısından nereden çıkardınız, hikayenizi hangi yola düşürürdünüz. Ben bir yazıcıya sormak isterdim, niye seçtin bu ilk kelimeyi diye." ... | ||
|
|
||