09 Ocak 2015, Cuma
saat: 10:59
İstanbul ayazından sevgiler..
Dün gece eşim erkenden uyudu ama uyuyamadı. Doktora gitmemekte ısrar etti yine. Sesi soluğu kesik bi şekilde uyudu inat kocam.. Bugün de doktora gitmesi için her dk baskı uyguluyorum..
Küçük kardeşimi annem dün pskiyatriste götürmüş. bi tane hap vermiş ve genel olarak konuşmuş.. takıntıları artmaya başladı ki o kadar ilgili olduğumuz halde yine de mutsuz. Anlık öfkeler sonra pişmanlık özür derken gelgit yaşıyor.. annemle bbam arasındaki kuşak farkı yüzünden asi.. tek düşüncem kardeşim. inşallah sağlıklı bir şekilde büyür.. işte bu korkular beni bir kez daha çocuk yapma konusunda endişelendirdi.. gelecek nesil bana hiç umut vermiyor. bir insan yetiştirmek onu kötülüklerden korumak en zor şey. Allah herkesin evladını korusun..
''korku''
