12 Ocak 2015, Pazartesi
saat: 01:13
Çaresizlikten özlüyorum onu. Belki de yapacak başka bir şey bulamadığımdan. oturdum koca gün. Yaparım dediğim şeylerden sadece birini yaptım. Sakin bir otele denk geldim, haftaya orada olacağım muhtemel. Çarşaf gibi deniz, yalnız bir adam, bolca sigara ve unutmaya yüz tuttuğum yeşil şişelerim. Belki orada denk gelirim ona. Sahilin bir kenarından o başlar yürümeye, diğer tarafından da ben. elbette ortada buluşmayız. Ben çoğu insandan hızlı yürürüm.
İlkokula gidiyordum. Okul, evime on dakika yürüme mesafesindeydi. O zamanlar da çok sıkılırmışım bak! Bilhassa sabahları, okula giderken yol güzergahım içinde denk gelen insanları kestirme kullanmadan, koşmadan hızlı adımlarla geçmeye çalışırdım. Geçtiğim her insandan sonra, çılgınlar gibi sevinirdim. Onlar yarıştan habersiz, hayatın içinde kaybolurken sabahın o soğuğunda, ben kendimce eğlenirdim işte.
O sahilde karşıma çıkmayacaksın tabi. Ben sadece, saçmalıyorum işte. Sana olan aşkımı yok ederken, daha da kusursuzlaştırıyorum. Seni unutmaya yüz tutmuşken, daha çok seviyorum.
