12 Ocak 2015, Pazartesi
saat: 05:12
Beklemeye tahammul edemiyorum. Arada, arafta kaldim mi kafayi oynatiyorum resmen. Net olsun istiyorum hersey. Berrak. Oldugu gibi olsun ama bisey olsun. Neyse o yani. Tamamsa tamam devamsa devam yoksa yok. Saatlerce gunlerce suren acabalar belkiler bilmiyorumlar suskunluklar... ben sabretsem kecilerim durmuyor.
yaslaniyorum belki de. Zaman azaliyor gibi geliyor sanirim. Zamani bol bulup kicina surenlere kizmiyorum da tahammul edemiyorum. Benimkini de caliyolarmis gibi geliyor. Kendi zamanini diledigin gibi tuket istersen yillarca kararsiz yasa ama benim bulanik olmama hakkim bende saklidir.
sacmalik gerci benimki farkindayim. Nereye yetisiyoruz ki. Ama olmuyor cozemedigim sorular nefesimi kesiyor dizlerim tutmuyor bilinmezlik icindeyken.
"İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz."
