12 Ocak 2015, Pazartesi
saat: 16:51
tam olarak depresyon belirtilerinin allahı olmuş durumdayım. her tür belirti mevcut ama nedense bi sakinlik var. babama şu kredi borcunu ödetiyor olmak dışında aşırı geren bir durum yok hatta. sadece yalnızlık ve yaşadıklarımı anlatamama stresi yaratıyor bu depresyonu. teyzemi görmek istedim havada güzelken ve bana iyi geldi sanırım, ona benden daha iyi geldiğinden eminim gerçi. harçlık verdi yine ama cidden bu kez işe yaradı güzel bi skunk buldum sonunda onunla geçiririm bu haftayı sanırım. teyzeme verdiğin para çok işime yaradı demeliyim aslında bilsin faydalı bişey için para verdiğini.
sürekli kafamda yargılamalar dönüyor günce. kendimi ve onu sürekli tartıyorum. yanlış nerede diyorum, yanlışım nerede diye sorup duruyorum. buna sabretmeli miydim, sevgisizliği özümseyerek ilerleyemezdim ki. şu an yaşadıklarımdan daha kolaydı sanırım onu yaşamak ama bunu seçmek istedim ve o da sadece git o zaman dedi. birisi kal demiyorsa problem gidende mi kalanda mı sorusuyla gündemde çığır açmak istiyorum. bu akşam kimbilir ne kadar saçma bi iş görüşmesine gidicem belli değil. para kazandırma ihtimalini çok düşük gördüğümden gerçekten hiç sikimde değil ama gidelim belki eğlenceli bi arkadaştır maabbet olur en kötü yarak kürek oturcağıma.
bunaldım yeter
