13 Ocak 2015, Salı
saat: 08:34
Neden olmeyi dusunur insan?
Hatalari? Kime karsi? Hem adi neden hata? Hakli oldugu yanlar yokmudur hatalarda?
Suclari? Kim koydu ki bunlarin adini suc diye?
Pismanliklari? Pismanlik dedigimiz kisiligimizin durum karsindaki tepkisi degilmidir? Kisilikde yas ve olaylarla sekillendigine gore, bugun pisman oldugumuzu ileride umursamayacagimiz ne malumdur?
Kisitlamalardan? Insan agac degildir ki koklerle bagli olsun o sikintili yere. Alip basini gidebilir her ne kosulda ve konumda olursa olsun sadece gotu yemez bunu yapmaya.
E o zaman nedir?
Sebepsizlik. Neden yasiyorum ki bunlari der. Umutsuzluk. Sikmisim boyle isi bu hep boyle oldu boyle de olacak der. Yalnizlik. Cevresinde 1000 kiside olsa insan anlasilmadiktan sonra yalnizdir.
Belkide bu sebepten en olmayacak anda gelir gozume o goruntu. O atlama ani. Ve sanki sey der gibidir: Napiyon olm sen, eninde sonunda yapacagin bu, daha ne kadar kacabilirsin. Tutunacak bir sebep aramak neden?
Tutunacak, kalacak bir sebep aramak. butun gunum gecer sayfalarda, eger isim geregi imkanim yoksa zihnimde dolasir dururum ve bir bakarim aksam olmus. Oysa daha bir gece oncedir akildan manifesto edasiyla gecen kararlar, yapilacaklar listesi, olmazsa olmazlar. Simdi ise bir web sitesinde bunlari yazmakta, bilmem kac kez okudugum haberi baska sayfalarda da okumaktayim. Sanki buralarda bulacagim o sebebi. Diger taraftan sanki bunu yapmayi biraktigim an, hadi artik zamani geldi diyecek gibiyim. Belkide umutsuzluktan cikma umudum vardir. Gerci bu durumun uzerimdeki etkisi de az degil. Tam birseyler ogrenme, kendimi gelistirme gelecege dair plan yapma modundayken o dusunce geliyor aklima, yapacaksinda nolacak bak sonu boyle olacak. Artik o kadar hayatimin icinde olduki bu durum sadece mutsuz oldugumda degil en olmadik anlarda karsima cikarak varligimi sorgulatiyor. Hadi kalk gidelim, ofiste olup da nolacak sonu zaten boyle bari gel hosumuza giden birsey yiyelim, filan yerde kahve icelim diyorum. Sonra tam kalkacakken, ya ben kendimi taniyorum gider kahvemi icer sonra yasamaya devam ederim yaptigim bu kaytarmaninda ceremesini cekerim. cektiklerim bana yeter diyorum. Dedigimle kaliyorum.
Acaba sona daha cok yaklastigimdanmidir bu dusunceler. Hani hayatin film seridi gibi gozunun onunden gecmesi bu mudur? Peki film de sorun mu vardir ki akip gitmezde ayni sahneler tekrar tekrar gelir...
