13 Ocak 2015, Salı saat: 23:51 Artık başkalarını suçlamıyorum.. Çünkü içinde bulunduğum rolü kendim yazdım ben.. Öyle bir aşk acısı çektim ki bir daha yanından bile geçmedim.. Kalbime öyle bir mühür vurdum ki kim ne yaptıysa açamadı.. Kimi ne kadar sevemediysem o kadar bağlandı bana.. Bitek aşık olduğum bağlanmadı.. Kedinin fareyle oynadığı gibi oynadı benimle.. Seviyorum diye diye hep başkalarına gitti.. Gitme desem gidermiydi bilemem bence giderdi Ama hic demedim.. Beni sevenler hep yalvar yakar sevdi.. Yalvarmanın para etmediğini görünce tehditler, şiddetlerle gitme dediler.. Bir süre durduğum oldu korkumdan ama bazen ilahi bi güç kurtarır sizi.. Asla kurtulamicak gibiydim.. Ama kurtuldum.. Hiçbirini suçlamıyorum sevgileri yada takıntıları için savaştılar. Benim asla yapamadıgımı yaptılar.. 26 yaşımda hayatıma uzaktan baktığımda görüyorum ki ne aşk ın o gurursuzluk halini göze alıp aşkımı doya doya yaşayabilmişim ne de sevilip sevmemenin verdiği o eksiklik duygusuyla yaşayabilmişim.. Hangisi olmalı bi insanın hayatında hala çözemedim ama koşulsuz şartsız sevmeyi çok özledim.. Sevmeden yaptığımız herşey ne kadar ağır.. firari16