14 Ocak 2015, Çarşamba
saat: 01:14
ben yapardım da, ben onu olurdum da, onları şunları bana verirdin de, ben çok yaşlıyım. yüzüm bile kabuk bağladı. anlatınca güzel oluyor, öyleyse anlat yavrum anlat. bir metafor oluyor yüzün, yüzünün kabuğu, belki nordik bir canaaver, yeşil kabuklu bir aslan parçası -metafor ikizlimin erkek olmasına ne demeli-. kabuk düşeyazan bir şeyi anlatıyor, belki ondan. bir yaranın kabuğu meselâ, eninde sonunda düşer. altından tertemiz bir deri, pespembe, kullanılmamış, azıcık hassas, dokunsan tazeliği incinir bir deri çıkar altından. ahh ne güzel. sonra kabuk deyince doğum gelir. civciv çıkar, kuş çıkar, bazı yılanlar da çıkar. kabuk kırılır, içinden can çıkar.
ama meselâ bunların hepsi böyle anlatınca güzel olur. yüzümün bağladığı kabuk yüzüm olmaya teşne meselâ. tabii oraları hiç söylemiyorsun köftehor. (köftehor kadın satan adam, yani pezevenk demek. bilir bilmez kullanmanın sonu, tatlı sert böyle bir tercümeye varıyor. ah yanlışlar yanlışlar, beni doğurmuş bana varmış yanlış yollar) kabuk diyordum, kabuklar. ama geçti, the moment dedikleri. geçti. geçti kendine acıma vakti.
zayıf yaradılışlı bir roman kahramanı gibiyim. tanpınar bu aralar soo hot. meselâ onun öyle akşamları içen, gözden düşmüş memur tipleri oluyor. dünya üzerlerinden geçmiş. vakitleri geçmiş kimseler bunlar. bir şey olacakmışlar, belki olmuşlar da... ama sonra başka kimselerin zamanı mı gelmiş, yoksa onların içlerinde bir şeyler mi bozulmuş, geride kalmışlar. eşyaları beyaz örtülerle sarılmış sayfiye köşklerinin kullanılan tek odasında akşamları çilingir sofralarını kurup gençliklerine ağlamışlar. zayıf yaradılışlıyım. izahı yok. çünkü kendimi gerçekten epeyi bir şeyler görüyordum. belki hâlâ görüyorum. ama bir şeyler gitti. bozuldu, kırıldı. dünya üstümden geçti, ezdi beni. kurtulamaz oldum bu yenilmişlik duygusundan. hiçbir delil kabul etmeyen bir yenilgi. kendini aksine iknâ edebileceğin, ama bir acılıktan, boşunalık duygusundan başka bir şey elde edemeyeceğin bir his. ölüm için çok erken, ve geri kalan her şey için çok geç.
