15 Ocak 2015, Perşembe
saat: 02:49
Bugun hayatimin en zor kategorisine dahil gunlerinden biri. Sacma sapan hissettigim, mallastigim, agladigim, aglattigim, ruh halimin ikiye bolunup kendisiyle çatistigi, ilerisi icin umut vadettigi kadar umutsuzlugu da beraberinde getiren gitme gunlerinden biri. Stabil bir hayatim olsaydi keske diyorum bazen. Bilirsin zaten, ben, madden ve manen ya tepedeyimdir ya da dipte.Ne bileyim, belki yasamadigim icin yazmasi kolay, her ay ay sonunu getirmek gibi derdim olsaydi keske. Simdi, hemen hemen alistigim herseye yabancilasacagim aylar var onumde. Umarim bir sekilde o aylarin sonuna varacagim. Geri donduğumde, hayatima kaldigim yerden devam edebilmek icin ne istiyorsam yapacagim, sonra musluklari kismak zorunda kalmaya baslayacagim, muteakip stressler beni stress topuna cevirecek. Uzakta olacagim surenin yarisini 0a cikabilmek icin gecirecegimi dusunmek bile cok top bir durum. Hayatin insana bictigi kiyafetleri icten ice reddeden bir yapim var zaten. Ufak ufak bana bicilmis kiyafetleri giymeye basladigimi hissetmekse paha bicilemez dogrusu!
Sevgimin,kahkahalarimin, heyecanimin, tebessumlerimin, endiselerimin, sirlarimin sahipleri! Yuregim parca parca, her parcada biriniz... özleyecegim!
Gozume gozume akan gözyaşları, kendi gozyaslarimdan cok daha kiymetli bende. Isin bu kismina hic katlanamiyorum.
