16 Ocak 2015, Cuma
saat: 09:14
çetin abiyle yemek yemeğe giderken yolda eski sevgilime rastladım, didem. kucağında bir çocuk, şaşkın bakışlarla karşıdan karşıya geçmeye uğraşıyordu. bir an içim cız etti, eski günlere bir özlem duhul etti. çetin abime de bahsettim, o'da kafana takma dedi. ulan sonra dedim ki o kucağında ki çocuk benim de olabilirdi, hatta beni görse "volkan, bu çocuk senin" diye kucağıma verip eski çılgın günlerine dönebilirdi. sikerler deyip, usul usul arabaların arkasına saklanarak biberledim ordan. eski sevgililerimin hepsi birer birer evlenmiş bulunmakta, hatta aralarında çocuk peydahlayanlar çoğunlukta. ben hala cemsitle, ufukla "ne güzel karılar var lan" kafasındayım.
buraya kadar herşey normal taa ki çocukluk aşkımın tam karşı dairemize taşınmasına kadar. cocuk olunca annesine yakın olmak için bizim yan daireyi kiralamışlar ben tabi eve artık sadece uyumak için geldigimden çevremdeki olan bitenden bihaberim.
geceye dogru ateşi cıkmış bebenin indiremiyomu endişelenmiş doktora gitmek için babama gelmişler götürsün arabayla diye ama onlar evde yoktu
beni karsısında görünce kemküm etti ama endişesi yüzünden okunuyodu ne oldu diye sordum hemen.
ya boşver deyip geri cıkmaya yeltendi ilk tuttum kolundan noldu dedim tekrar.
ya nilsu cok ateşlendi doktora götürelim diye sorucaktım orhan amcama dedi.
ya dedim ben ne güne duruyorum gidelim hadi dedim.
ya ama senle olur muki dedi bana. bak işte kadın kafası arkadas burada bile arıza cıkartıyo. ne demek dedim benle olur mu. benim hiç aklıma bile gelmiyo eski sevgili oldugumuzdan dolayı cekinme ihtimali felan. saglık lan bu bunumu düşünüyosun amk.
ya dedim sacmalama yıllar önce olan biten bişey.
bana diyoki gören olursa mahallede laf olur asjdjhajsdhkajsd
tuttum kolumdan yürü hadi ya senden neden ayrıldıgımı simdi hatırladım sıgırın tekiydin diyecektimde vvazgectim.. güzel kafayla o'na bebek arabasını merdivenlerden çıkarmasına yardım ederken nilsu'nun yaramazlıklarından bahsedip gülüşmemiz bu yazıyı yazmama sevketti. amına koyim sanırsın ki o bebek arabasını omuzlayan volkan arslan değil de, londra'da yaşayan, plakçıda çalışan vincent roger.
kendimi didem yüzünden bende bi garip hissettim.
neyseki bebegin ateşi düştüde rahatladı.
gene baba tarafından kriptonlu oldugumu gösterdim. zaten bi kendime hayrım yok benim.
www.youtube.com/watch?v=2IW1PTZWYbU
