26 Ocak 2015, Pazartesi
saat: 09:54
Büyüyorum, olgunlaşıyorum, taşlar daha net şekilde yerine oturuyor. Lan s*ktiğimin düzenin içinde pozitif dahi olabiliyorum. Garip düşüncelerin içinde kaybolmak yerine, o düşünceler eşliğinde çıkabileceğim yola doğru koşuyorum. Farklılaşıyorum ve ilk kez değişim beni korkutmak yerine, gülümsetiyor. Daha bu yolun oldukça başında olduğum halde umutluyum ve içten içe bu yolculuk için hazırlamışım yıllardır kendimi.
Aklımdakileri gerçekleştirebilecek güce ve insanlara ihtiyacım var. Evet, benim insanlara ihtiyacım var! İnsanlardan bu denli nefret ettiğimi haykırdığım günler yakın geçmişimde kaldı ve o "yakın geçmiş"in yok olacağı, uzaklığı yüzünden görünemeyeceği günlerin gelmesini diliyorum.
"Her şey güzel olacak!" kalıbının arkasına saklanıp, salak gibi beklemektense, "her şey benim sayemde daha da güzel olacak!" demeyi tercih edip, bu arzumu şiddetle uygulamaya devam etmek istiyorum.
