26 Ocak 2015, Pazartesi
saat: 20:43


Adama şantiyede kalacak erzak kalmadı diyorum ne yapacaz peki diyor.
Elektrik arızası var kaloriferler yanmıyor diyorum ne yapacaz diyor.
Hakkım olan parayı istiyorum para yok inan ki cebimde 20 tl var diyor.

Bunların hepsini yutuyorum atıyorum içime.

Ben bir Maden Mühendisiyim. Gerçekten işine aşık ve mesleğini seven birisiyim. Hani sizin genelde kazadan kazaya duyduğunuz meslek varya madenci diye adlandırılan işte ben o işi yapıyorum.
Belki benim çalıştığım yer de kaza riski o adar yok biraz daha çalışma koşullarım rahat ama riskli bir iş bu.

Yukarıda bahsettiğim kişi ise sözde benim patronum olacak olan kişi.
Hani bu cebinde 20 tl olan ve başka parası olmayan adam.

İşte bu adam geçen gün öyle bir şey yaptı ki aklım almadı. Şantiyemizde 4 adet köpeğimiz var. Hepsi birbirinden tatlı. İşte bu patron geçen gün geldi ve arabasının arkası erzak doluydu. Ohh dedim sonunda sesimizi duydu ve bize yiyecek bir şeyler getirmiş.

Ama poşetlerin içine baktıkça adamın gırtlağına çökesim geldi.

Nereden baksan 10 15 kilo et getirmiş. sonra köpek mamaları vs. Yani insanın yiyebileceği hiçbirşey yoktu erzak poşetinin içinde.
Tamam hayvanları sevelim bir şey dediğimiz yok ama bizde bok yemeyeceğiz herhalde. Birazda insana, çalışana saygı gösterelim.

Cebinde 20 tl olmayan adamın ogün köpekleri için yapmış olduğu masraf nereden baksanız 300 tl.

Bu durumda benim kanıma dokundu ve işininde taaa dedim çıktım şantiyeden.

Daha öncesinde çekmiş olduğum ve karşılığını alamadığım onca rezalet var ki anlatmakla bitmez.

Dedim bir günce yazayım o arada bir kaç tanede günce okuyayım. Arkadaş okumaz olaydım.

Bu dünya ne zaman bu hale geldi? Ne zaman bu insanlar bu kadar mutsuz oldular? Noluyor lan bize ??

Afedersiniz ama ben böyle dünyanın ızdırabını sikeyim.

Hadi şimdi paramparça izleyip dertlerimize yeni dertler ekleyelim...





istanbul