27 Ocak 2015, Salı
saat: 17:53
ayrı eve cıkma zamanı geldi.
bugün ipleri kopardım tamamen. yani artık tahammülüm kalmadı.
bana gram acımıyolar, geçmişte yaptıgım tüm hataları önüme getirip işte sen busun,sen böylesin,bundan sonrada böyle yapmayacagın ne malum seklinde bana yargısız infaz yapıyolar.
annem babanla biraz daha edepli konus, o senin baban alttan al diyo. ya anne 28 yasındayım bu yasıma kadar alttan ala ala oldu zaten bu diyorum. sen 28 yasındasın ama hala büyüdügünü göremedik diyor.
ya diyorum ne istiyosun amına koyiyim, sana nasıl ispatlıyacam büyüdügümü diye o an en sinir oldugum seyi yaptı sürekli yok sunun ogluna bak burada müdür evlendi colugu cocugu var, bak bunun oglu surada mühendis evlendi colugu cocugu var. iş ruhsardaki menkıbe hanımın mazhara bak ruşen amcanın oglu sedata repligine döndü.
neymiş utanıyomus beni sorduklarında napıyorum anne kadınmı pazarlıyorum,eroinmi kacırıyorum nedir yani seni utandıran sey. ee işte düzenin yok 30 yasına geldin hala bi dikili agacın yok. düzgün bi ilişkin bile yok bla bla bla.
ulan bana cocuksun diyosunuz siz benden dahada cocuksunuz deyip vurdum kapıyı cıktım.
bi insanın üzerine bu kadar gelinmez ya.
