08 Şubat 2015, Pazar
saat: 01:26
yazdıklarımı okudum, onun yazdıklarını okudum.ve bu kadar yoğun duyguları nasıl böylesi tükettik bilemiyorum.üzülüyorum bu duruma hemde çok.düzeltmek için birşeyler yapıyor muyum? hayır. içimden gelmiyor çünkü. gözlerine bakınca gördüğüm şey beni çok mutsuz ediyor. o gözlerde aşka dair hiçbir şey yok. belki bende de öyle bilemiyorum.onda ki aşkı belki ben öldürdüm. ama mücadele edecek emek verecek gücüm yok.o aşkı diri tutma mücadelesini o vermeliydi.fakat sadece beklemekle yetiniyor.her zamanki gibi konuşmadan zamanla herşeyin düze çıkmasını bekliyor. ama bu beklenerek düzelecek bir şey değil artık. çaba sarf etmek gerekiyor. zaten bazı şeyler ne yaparsa yapsın eskisi gibi olmayacak.
'' bir sus be'' bunu da buraya not edeyim.o cümle zaman zaman beynimin içinde yankılanıyor.
kırgınım günlük işte yaptıkları ve yapmadıkları için ona çok kırgınım. bu kırgınlık beni ona yaklaşmaktan alıkoyuyor işte.olmuyor. son iki yıldır yanımda o varken yalnızım.onun bunu farketmiyor olması da bana olan ilgisinin ne kadar az olduğunun bir kanıtı zaten.kendimle ilgili o kadar çok şeyle mücadele ediyorum ki başka bir şeye enerjim kalmıyor.daha doğrusu hevesim.
şuan sana yazmaktan da vazgeçtim ama silmeyim hadi dursun buda burda bir not olarak.
