11 Şubat 2015, Çarşamba
saat: 16:59
Evlilik müessesesine katıldık sonunda =)
Yıllardır tedirginlikle beklediğim fakat hiç de tedirgin edici olmayan anlardı benim için.
Dürüst olmalıyım; kız isteme, yüzük takılması, vb eylemler bana hep itici ve arabesk gelmiştir. mutluluğumu kalabalığın içinde yaşamayı ve emrivaki hareketlere maruz kalmayı sevmiyorum.
Memlekete gittikten bir gün sonra kız isteme formalitesinin gerçekleşmesi gerekiyordu. kokmayacak şekilde zihnimi güzelleştirip kız evinin kapısını çaldım. evde hiç tanımadığım amcalar, teyzeler ve evliliğe meraklı diğer adaylar meraklı gözlerle beni süzdüler. yerime oturdum vazifemi yaptım. kendi ailemin gerginliğini yok etmeye çalışsam da çok başarılı olamadım. Gecenin en kötü anısı ise geleneklere olan saygımdan ötürü tuzlu kahveye katlanmam oldu. neyse ki film iyiydi =)
Bu yola girmiştim bir kere. ertesi gün evrakların toplanması ve teslimi ile görevli memur, 3-4 gün içerisinde nikah yapılabileceğini söyledi. uzatmanın gereği yoktu ve bu telaşenin de aradan çıkmasını istedim ve 5 şubat itibariyle resmen evlendim :)
Adada hava 1 hafta 10 gündür çok kötü gitmesine rağmen o gün günlük güneşlikti. marina önünde denize giren çocukları izleyerek birer kadeh şarap içtik babam, kayınvalide ve hanımla. ablamın tuhaf hareketlerine ve panik hallerine anlam veremesem de teşekkür etmem gerekiyor. belki beni çok gerdi fakat bayan eksikliğini doldurdu. 5 yıldır yüzleşmeyi beklediğim bir meselem vardı. Annemi kaybettikten sonra bir gün birisine nasıl "Anne" diyecektim... Kendimi yavaş yavaş ısındırıyorum. umarım bunu da başarırım.
O akşam sevdiğim dostlarımla C. abinin bahçesinde ateşin karşısında mangal yaparak alkol almak, müzik dinlemek ve film izlemek çok iyi geldi. Ç. çok iyi performans sergiledi ve istediğim bütün şarkıları çaldı. o bahçede bir gün dans edebileceğimi hiç düşünmemiştim =)
bütün bunları yaşarken en ufak bir gerginliğin olmaması ve ihtiyacım olduğunda D 'nin herşeyi kolaylaştırması sonrasında bir defa daha doğru kararı verdiğimi anladım.
Evlenmeyi asla düşünmüyordum, ta ki ruh ikizimi bulana dek...
İyi ki varsın.
