16 Şubat 2015, Pazartesi
saat: 00:43
Sen çok kızgınsın biliyorum! seni bi metalin ucunda bıraktım diye öfkelisin bana ve şimdi olduğun yerde ektiğin kinini biçmiş meyvesini yiyorsun etimi dişlemeyi düşleyerek. Haklısın!
Bana kız, beni içinde bulunduğum bu siyahın bir kaç ton koyusuna göm. Bana aklımın sinir uçlarını aşındıracağım şeyleri hissettir, bir derin kuyuya at beni gitsin.
Seni üzdüm biliyorum. Senden geriye kalanları ne yaptıklarını soramadım üzgünüm. Adını koymadım, kimliğini almadım üzgünüm. Sana bir varlık kazandırmadım çok üzgünüm.
Ama gel! nolur gel. Rahmimde dirim göğsümde süt ol, nolur gel. Söz veriyorum sana bu defa pamuklara sarıp saklıcam seni, ipekten bir koza yapıcam senin için ve bir dişi atmaca gibi korucam seni.
Sevgimle annen...
