16 Şubat 2015, Pazartesi
saat: 00:48
yine merhaba;
neden hep başım sıkışınca yazma isteği duyuyorum..
çünkü zamanla anlıyorum ki güvenebilecek sadece 2 dostum var onlardan biri bana kmlerce uzaklıkta ve evli.Diğeri ise yakınımda ama başka bir hayatla boğuşuyor kendi ekmeğinin peşinde..
Çok yalnızım...
Her geçen yıl daha da yalnızlaşıyorum..
Üzülmüyorum aksine mutluyum..
Yalnız arındığımı düşünüyorum bütün kötülüklerden..
Sadece başımı omzuna yaslayıp tüm günahlarımla sevaplarımla ağlayıp içimi dökebileceğim insanlar neden yanımda değil ona üzülüyorum..
Seviyorum bu kelimeyi daha öncede kullandım evet öncedende sevdim..
Ama bu sevginin tarifi yok
Okadar çok duyguyu beraberinde getiriyor ki onun adı..
Aşk,sevgi,güvensizlik,güven,aldatılma,şiddet,aşağılanma,defalarca salak yerine konulma,minik bir kız çocuğu gibi sevilme,kaybetmekten korkmak,Allah'a daha çok inanmak,ihtiras,karşı koyamama,anne baba kimi zamanda çok iyi bir arkadaş..
Bir insan bu kadar çok şeyi hissettirebilirmi aynı anda..
Biteceğini biliyorum..
En sonunda gitmem gerektiğini biliyorum..
Bu ilişki de onun benden istediği bu..
Alıştığını biliyorum belki seviyor da
