19 Şubat 2015, Perşembe
saat: 19:17
Her seyi bilincli yaptim. Benim secimim.
Ekseninden biraz saptirinca kut diye geriye oturan ici yarim dolu damacanaya benzer plaza insani olmayayim diye akademiyi sectim. Kafam bulanmasin diye televizyonsuz, gazetesiz yasadim. Neden birileri kafami bulandirmak istiyor diye ogrenmek icin felsefe okudum. Etraftan orama burama sokusturulan guncel kultur paketini dupeduz saman gibi buldugum icin tarihe dalip 70'lerden muzik, 20'lerden roman harmanladim. Herkes birbirinden nefret ediyor diye ben askla arkadaslarima baktim, buyuttum. Emlak piyasasindan hallice olan romantik iliskiler pazarindan kactim, hapsoldugum duvarlari kirabilmek icin karimi oldurmek istemeyeyim diye evliligi aklimin ucundan gecirmedim. Ulkemiz kocaman bir oyun yeridir diye gidip daha ciddi memleketlere baktim. Hayattan kaciyor olmayayim diye cok calistim odul aldim. Cok calismaktan ot olmamak icin arada salteri indirip orada burada sabahladim.
El emegi, goz nuru dokunmus hayatimdaki motif ortaya cikti herhalde. Ben bu hayatta hicbir seyi istemedim, hepsini istemedim, istedigim hicti. Gel gor ki iyilik yapacaklari tuttu, istedigimi aldim. Kendimi sehir hayatininin sikintilarindan bunaldigi icin Maslak'ta yapay gol manzarali ev tutan hiyar gibi hissediyorum.
