21 Şubat 2015, Cumartesi
saat: 00:38
her gün yaklaşık herhalde 5 kişinin ölümü ve ardından ağlayan insanları görüyorum camdan baktığımda .
Her defasında canım öyle bir yanıyor ki , gecmişe gidiyorum o günü tekrar her defasında aynı duygularla yaşıyorum ..
Nefes alamadığımı ve içimde bir şeyler koptuğunu hissediyorum .. Laf icabı değil gerçekten kopuyor bir şeyler . hissediyorum . bu satırları yazarken bile nefesim kesiliyor ilk , gerçekten içimde bir kor var ve alevleniyor sürekli . Ansızın , anlamadan . Acıtıyor canımı ..
Canım çok yanıyor baba sen gittiğinden beri. Eskisi kadar cok sık olmasada hala ilk gün ki tazeliğini koruyor.. Hala yalnız kaldığımda ilk düşündüğüm kişisin .anılarını unutmamaya calışıyorum sürekli sesini kulağımda duymaya calışıyorum .. Unutmaktan o kadar korkuyorum ki seni , sesini ..
Bir fırsatım olsa da bir kez görebilsem seni.. "bak yakında ölüp gidicem sık sık aramıyorsun" dediğinde keşke "sben ölürüm sana bir şey olmaz" demek yerine koşup gelebilseydim .. vefaat ettikten sonra ilk ve tek seni rüyamda gördüğümde "ben senin beni bu kadar sevdiğini bilmiyordum bilseydim gitmezdim " diyip kahkaha atman her akşam kafamı yastığa koyduğumda gözümün önüne geliyor hala taze baba acın ..
Kim bilir yasarken yalnız bir şekilde ne acılar çektin .. Maddi manevi ne sıkıntılar yasadın sadece bir telefon uzaklığında olabilmeyi başardım ben .. ben pişmanım sadece .. baba-kız ilişkisinden ziyade dost gibiydik seninle ya ben pişmanım keşke baba kız olabilseydik .. Ben eksikliğini hayatım boyunca cok yasadım simdi daha da yasıyorum .. Yasadıkca kendime kızıyorum ..
Daha 4 ay oldu sen gideli sanki yıllar olmuş gibi ama sanki dün gibi de aynı zamanda. Nasıl bir kısır döngü içerisindeyim bilmiyorum .. Sadece mutsuzum . Sadece özlüyorum . Sadece elimden bu geliyor hatta bu sefer eLimden değil içimden geliyor böylesine özlemek..
Gerçekten öyle böyle değil çok özledim ..
Umarım her neredeysen iyisindir ve seni ne kadar özlediğimi görüyorsundur ..
İyi geceler babişim ..
