23 Şubat 2015, Pazartesi
saat: 18:42
Benim babam 3 yasında babasını kaybetmiş, 5 yasında annesi baska bir adamla yani simdiki üvey dedemle evlenmiş. Üvey dedem bunlara bakamam ben diye birini bigaya öbürünü gökçeadaya yatılı okullara yollamış.
Ne okurken nede evlenirken hiç destek olmamıs ne babama ne amcama, köyde hakkı olan tarlalar hep kavgalı dövüşlü onlara geçti,daha dogrusu bizimkiler ne haliniz varsa görün demişler.
Anne tarafım daha insanide baba tarafım tam bir yabani. babamla amcam o aileden nasıl cıkmıslar inanılmaz. Dayılar,halalar hepsi mal mülk manyagı, hepsi birbirine kazık atma peşinde. böyle bişey göremezsiniz ama,ne olaylar ne olaylar. üvey dedem ölürsem bu apartmanı orhanla kamil alır diye kendi öz oglunun üzerine yapmıs. hemde hastalıktan gebermek üzereyken.
oysaki babamlar tüm yasanan onca şerefsizlige ragmen genede annemizdir gidip ziyaret edelim der her gittiklerinde. bi ihtiyacları varsa alınır.
hayatımda tanıdıgım en özel adamlardan biridir babam. böyle bir evlada sahip cıkmadıgı,onu örseledigi,onu yapayalnız bi basına koyverdigi için. babannemi hiç sevmiyodum, ama bikaç saat önce ölüm haberini aldıgımda içim sızladı
babamla konusurken sesi titriyodu,geleyimmi diye sordum gelme dedi. aksam gene konusuruz deyip kapadım,dayanamadım çünkü.
kıyamıyorum ona. bugün belkide hiç yaşayamadıgı cocuklugunuda kaybetti o. içinden neler geçiyodur kim bilir. onu üzen hayatın amına koyiyim, elimden bişeyde gelmiyor ya en çokta onun amına koyiyim..
