27 Şubat 2015, Cuma
saat: 11:41
sabah havaalanında bi kız önümde bayıldı,bende ne refleks varmıs yalnız kardesim ya görür görmez kafayı yere vurmadan yakaladım havada.
kimseside yoktu yanında herkes benim bişeyim sanıp neyin oluyo neyin oluyo nesi var,hastalıgı felanmı vardı diye sorularla darladılar beni. ulan hayatımda ilk defa görüyorum kızcagızı nerden bileyim, acılın kapamayın kızın hava sahasını bi faydanız yok magazincilik oynamayın bari amına koduklarım diye isyan ettim.
sonra işte kızın suratına su carpmak,kendine getirmek maksadıyla azcık tokatladım. kendine geldi yavaş yavaş. sonra revire teslim ettimde içim rahat etmedi gene, cok muhtaçtı ya. işim olmasa kalırdım numaramı verdim bişey lazım olursa ara diye.
arar aramaz o onun bilecegi iş ben vicdanımı rahatlatayımda. umarım iyi olur.
ne kadar gamsız,rahat gibi dursamda hakkaten ömrümde tanıdıgım en merhametli adamım ya. kimseye kıyamıyorum bu yüzden genelde hep üzülen ben oluyorum sanırım.
bugün iş çok,gene istiklal-mecidiyeköy-kadıköy bermuda üçgeninde koşturup durucam. aksamada cansuyla bulusurum heralde. annemlerde artık gelsede su dadılıktan kurtulsam 20 yasında eşşek kadar adama bebek bakıcılıgı yapıyorum annemlerin yüzünden,bıktım valla
www.youtube.com/watch?v=_nslPvdAlxE
