08 Mart 2015, Pazar
saat: 23:53
Öğlene doğru evden çıktım, önce arkadaşların dükkana uğradım biraz sohbet filan sonra atladım travmaya kahve içmeye...
Kendi çabalarımla kilo verme projesine başladım... O nedenle gün aşırı yürüyüş koşu falan filan yapıyorum. Arabasız olduğum içinde kolay oluyor ;)...
Tramvay da açtım kitabımı okuyordum bir bayan dikkatimi çekti hani güzellik olarak filan değil. benim arka çapraz tarafımda bir kız çocuğunu uzaktan seviyormuş. Baktım bir çift birde çocukları var, ayakta duruyorlar. İçim el vermedi kalktım yer verecektim, bir başka ben yaşlarda birisi oturmak için yöneldi kusura bakma ben yer vermek için kalktım dedim ama adama seslendim duymadı, kadın kapalıydı o görüyor seslendiğimi duyuyor ama tepki veremiyor, jeton sonradan düştü benim, meğer aile Suriyeliymiş . Adama selam verdim sırtına dokundum oturun filan dedim beden diliyle sonra kadın oturdu kızı kucağına aldı. Benim farkettiğim bayan kızı sevmeye devam etti neyse sonra o bayanın yani boşaldı. Suriyeli kadın kızıyla oraya geçti benim kalktığım yer boşalınca Suriyeli adam bana selam verip oturun dedi teşekkür ettim sen otur dedim :). Bu olayları tersine yorumluyor olabilir çoğu insan aslında da. Neyse ben durağa geldim indim arkamdan birisi seslendi. Durdum baktım karşımda oturan kız çocuğunu seven bayan.
-Merhaba
-Merhaba
-Çocuğu uzaktan sevdim ama yer vermek aklıma gelmedi.
-Ben de düşünemeye bilirdim.
-Herkes sizin kadar anlayışlı değil sanırım.
-Nereden çıktı o...
-Ailenin Suriyeli olduğunu anlayan arkamda oturan kişiler eleştirdi sizi
-İnsan insandır. Onlarda kendilerince haklı ben Suriyeli olduklarını ayağa kalktıktan sonra anladım. Fakat benim için önemli olan o kız çocuğunun emniyetiydi.
(yürüyoruz bu arada)
-Evet ben düşünemedim bunu.
-Olabilir ya
-Hakikaten iyi birisine benziyorsunuz.
(bu ara ben döneceğim yeri geçtim)
-Musaadenizle benim yetişmem gerek bir yer var. Teşekkür ederim dedim ve ayrıldım...
Tuhaf bir durumdu. İnsanlar neden ön yargılı bu kadar anlamıyorum... Kime ne ben istediğim adama insana yer veririm.
Neyse kahve içerken de aklıma bir cümle geldi...
"ihanet edilmesini kimse sevmez ama herkes bir şekilde ihanet etmiştir..." Sanırım hayatı bu biraz özetliyor...
