16 Mart 2015, Pazartesi saat: 16:03 günce bayadır yazmıyorum yine sana... o eski yazan günlerim yok artık... istesemde olmuyor... hem ne yazacağım ki artık... iş güç çoluk çocuk... oysa eskiden... ne dertlerim ne yaşanmışlıklar vardı.. sayfalarca yazdığım ve yazacağım.. her günü romanlar çıkaracak anılar... şimdi.... bitanem hastaydı.. ve ben onu bırakıp kilis suriye arasında işlerimi halledip geldim..c.tesi neredeyse tüm günü ailece uyuyarak geçirdik.. pazara umut bağladık belki birşeyler yaparız diye.. bu seferde canım oğlum ateşlendi... o ağladıkça benim ciğerim yandı.. ateşi düşsün diye küvette yıkarken öpmeye doyamadığım ayaklarını ve titrerken bedeni ellerimde bir yaprak gibi,dağlar kadar buzların altında kalmak istedim yeter ki o üşümesin diye.... babalık zor be günce.. çok zor... ne kadar keyifli hala tarifini yapacak cümleler oluşmadı dünyamda ama... bir o kadar da zor.. gerçekten şimdi anlıyor insan.. "baba olunca anlarsın" cümlesine yüklenen tüm herşeyi... ne yazayım ben sana şimdi günce.. işte bu.. iş güç ev çocuk ....ve aşk.... bir 17 mart arefesinde... hiç bitmesin... Snowwolf