26 Mart 2015, Perşembe
saat: 21:55
Bana bilmediğim bir şeylerden bahset canımın içi. Ne zaman sıyrılacaksın şu hep bildik şeylerden? Koyacak mısın egonu bir tarafa, şöyle oturup sahici sevecek misin? Bin kere de olsa bana bilmediğim hep aynı şeyleri söyleyebilecek misin? Bırak artık diğerlerini. Onlar sana hiçbir şey vermedi. Neyin var neyin yok doldurup bir çuvala, sırtlanıp götürdüler. Sana, sana dair hiçbir şey bırakmadılar. Seni de kendilerine benzettiler. Allah aşkına bırakacak mısın çok iyi bildiğini sandıklarını bir kenara? Öfkelenmek ve nefret etmek birinden sancılı iş. Olduğun gibi gelip, geldiğin gibi sevecek misin artık? Bu sandalyede oturmayı bile.. Bırak diyorum canım kimler sevmemiş, sevmek sevişmek değilmiş, sevişmeden de sevilirmiş, kimler sevişmiş; yahu bırak hepsini bir kenara. Gel otur şuraya. Tam karşıma. Bakacak mısın yüzüme artık; ama görerek gerçekten? Yaraların senin olsun, ben saramam; yaralarım benim olsun. Vazgeç doluyu boşa, boşu doluya koymaktan. Yaşamak, öfkelenerek ve nefret ederek; sancılı iş diyorum sana.
Gel, sadece otur. Sadece sev, en yalın halinle yani arınmışlığınla başkalarından, içinden geldiği gibi, olduğun gibi. Sevmek sandığın kadar zor değil...
