03 Nisan 2015, Cuma
saat: 21:45
Cevap falan beklemiyorum. Yokluğun bir tuhaf, yusufların bir kısmı seninle beraber ölmüş gibi, sanki ayrılmamış da birimizden biri ölmüş gibi hissediyorum. Hayatın devam ettiğini kabul ediyorum mesela, iş güç de kurdum ama bazen bir şeye gülüyorum, dünyanın geri kalanı mal mal bakıyor, Didem olsaydı kahkahalar atardık diyorum. Trafik hep aynı trafik, hiçbir zaman keyifli değildi, bütün eğlencesi bizdik mesela. Yazdıklarını okuyorum bazen ama Birsen dinleyemiyorum ya da elim spotifya Bajar yazamıyor. Sana söylediğim türküleri de hiç dinlemedim bak, hani ben evden çıktığımda, en son üstümü değiştiğim odaya girmemişsin ya, biraz öyle, biraz da sen olmasan bilmeyeceklerimi cahilliğe vuruyorum.
Yıl dönümümüzde paris bileti alacaktım sana, 8 nisanda Birsen izmirde, ona da biletlerini almayı düşündüm. Gerçi bu sonuncusunu hala düşünüyorum, kedili çorap yapmışlar diz altına kadar çekiyorsun, tepesi kedili. Elimde eve gelsem zıplayıp boynuma sarılırdın kesin. (son kısım biraz kafiyeli oldu kusura bakma)...
Rüyamda görüyorum bazen seni bazen bizi, gülerek uyanıyorum falan.
Sevgiler,
Yusuf
...
