07 Nisan 2015, Salı
saat: 11:27
Sürekli bir arayış ve beklenti içerisindeyiz.Bazen hayattan ne istediğimiz konusunda da kararsızlığa düşebiliyoruz.
Kariyer, mevki, mülk, heyecan..
"Yaklaşık bir aydır sosyalleşmeden uzağım. ileride ailemle ve yakınlarımla neler yaşamam gerekiyor" Bu soruya cevap verebilmem için kendimle baş başa kalmam gerekiyordu.
Özellikle son 5 sene yaşadıklarımı kendime hatırlattım. Yakın kayıplar, öz güven çöküşü, monotonluk, sağlıksız yaşam ve karşı cinsle yolunda gitmeyen ilişkiler bende ayrılık düşüncesini hakim kıldı.
Bazen her şeyin yolunda gitmesi de yaşayacağınız yer konusunda seçimi elinizden alıyor. Bende zaten böyle bir durum yoktu. Benle alakası olmayan bir coğrafya, benle alakası olmayan insan topluluğu, kısacası benle alakası olmayan ne varsa bu süreçte yaşanmalıydı.
Son 3 yıl yaşadıklarımın hepsini yazmayı düşünmüyorum. lakin objektif bir değerlendirme yaptığımda bu süreçte görünürde beni mutsuz eden her şey aslında gerçek olmaktan uzaktı. bazen birkaç seçenekten birini tercih etmek zorunda kalırsınız ve tercih edilmeyen her ne ise sizde bir miktar mutsuzluğa neden olur. çünkü insan daima merak eder. Olması gereken ise seçiminizin doğru olduğunu fark ettiğinizde doyumsuz olabileceğinizi de kabul edebilmektir.
Bu şekilde hayata çok fazla anlam yüklemekten kurtulur ve plansız yaşama dahil olursunuz. bu da daha fazla mutluluk demek sanırım.
Memleketimden ayrılmama neden işaretler bu sefer memlekete dönmem için gelmeye başladı sanki. İstanbul sağlığıma çok iyi gelmedi. hava müthiş kirli ve hiçbir beklenti sağlığımdan önemli değil. siyasi yapı bulunduğum yerde sürekli pasifize edilmeme neden olmakta, güzel eşimin bu kaos ortamında öğretmenlik yapacak olması çok sevimli değil, duygusal düşünmek gerekirse memleketimde ekonomik olarak çok daha rahat hissedeceğim :) ve her şeyden önemlisi yakınlarımla birlikte olacağım.
Gelecekten beklentilerim nedir diye düşündüğümde sadece huzur ve sağlık diyebiliyorum. umarım bunu başarabilirim ve hayat bana ilerisi için güzel sürprizler sunar.
Bugüne kadar hayatın bana sunduklarının bir sebebi olduğunu kabul ediyorum. şikayetçi değilim ve filmin içerisinde yer alan herkese de teşekkür etmeliyim. Şeridin geri kalanında çalışmak, gezip dolanmak, ailem ve yakınlarımla güzel fotoğraflar çekmek ve ait olduğum yerde nefes alabilmek en büyük dileğim.
Fazla da bir şey istemiyorum aslında...
