08 Nisan 2015, Çarşamba
saat: 01:51
Sen evden çıkalı 20-30 dakika arası gibi bir zaman geçti ben bunları yazmaya başladığımda. Sen evden çıkarken ve benim seni bir daha ne zaman göreceğimi bilmiyorken içimden hüzün ve seni görmenin getirdiği sevinç arası bir his geçti. Sen yaşamında yol alıyorsun sevgilim; ben yine birilerinin bıraktığı bir yerdeyim. Bu birkaç gün bir rüyadan oldukça uzun ve akılda kalıcıydı. Şimdi kendi gerçekliğime ve içindeki deliliğe dönebilirim. Orada gülebileceğimin sözünü veremem. Her zamanki kadar kelimeleri seveceğimin de. Ve daha az hüzünlü şarkılar dinlemem, hiç denecek kadar az, beni daha mutlu bir insan yapmayacak.
Hoşçakal.
