09 Nisan 2015, Perşembe
saat: 14:55
Güncecim sana yazmak için beklettiğim öyle çok şey var ki.. Hep aklıma gelip gelip giden şeyler var, durup durup "evet evet bunu da yazmalıyım" diyorum. Sonra işte çok yoruluyorum, bir anda çok geç oluveriyor. Hem zaten bütün gün bilgisayar başında olduğum için eve gidince yeniden bilgisayar başına geçmek hiç içimden gelmiyor. Vakit bulamıyorum. Vakit bulamamak ve zamanın çok büyük bir acımasızlıkla çok çok hızlı geçmesi, hatta bundan zalimce bir haz alarak çok hızlı geçmesi beni mutsuz ediyor.
Hemen en önemli gelişmeyi söylüyorum: Ev alıyoruz. Biraz şehir merkezinden uzaklaşmış olacağız (bir hayli demek istedi), ama ev çok tatlı. Uzaklığı kafama hiç takmamacasına bayıldım! Çok sıkışmıştık evimize. Şimdi rahat rahat yetecek. Çok seviniyorum, ama sevinmeye korkuyorum, ya bir aksilik çıkarsa diye. Gerçekleşsin de, ondan sonra göbek atıcam!
Bir de yaşıtım kuzenim evleniyor. O konuyla ilgili bilahare buraya en karanlık hislerimi dökeceğim. Şimdi incelemelerime geri döneyim. Muck.
