10 Nisan 2015, Cuma
saat: 21:10
Metro duraklarını seviyorum. Seyahat halinde olmayı da.
Bir arkadaşla oturup saatlerce lak lak etmeyi, göz göze gelmeyi, birini dinlerken mimiklerini izlemeyi. Cümleleri arasında konudan uzaklaşıp sadece dudak hareketlerine bakmayı.
Çay içmeyi muhabbetle sekerlemeyi.
Hayat ciddiye alınacak kadar da uzun değil be günce.
Kendine değer veriyorsan değer görürsün bu hayatta.
Neyse işte ne istediğine karar verdin mi kizim????
Bak etrafında insanlar var. Herkeste bir hikaye gizli. Ve herkeste bir değer var. Belki paha biçilmez belki bicimsiz belki de hiçlik.
Ben hala bir yol üzerindeyim gidiyorum gündüz gece.
Ümidin var mı
Bilmiyorum.
